Stal nierdzewna to stop żelaza z chromem zawierający 12 - 30% chromu, do 30% niklu lub do 24% manganu oraz pewne ilości molibdenu, krzemu, miedzi, tytanu, niobu, azotu itd. (najwyżej kilkuprocentowa zawartość). Chrom zapewnia pasywność tych stopów i dlatego jest decydującym pierwiastkiem, mającym wpływ na właściwości antykorozyjne.

Stal nierdzewna w pewnych warunkach ma skłonności do różnych typów korozji (punktowa, szczelinowa, międzykrystaliczna, odprysk korozyjny). Wybór właściwej stali do konkretnych warunków ogranicza ryzyko powstania korozji. Pomimo, że chrom, nikiel, mangan, i inne pierwiastki stopowe mają dość duży udział w stali nierdzewnej, podstawowym pierwiastkiem pozostaje żelazo oraz jego stop z węglem, tzn. stal.

Stal nierdzewną dzielimy według jej składu chemicznego oraz struktury na następujące grupy podstawowe: martenzytryczne (hartowane), ferrytyczne, austenityczne, austenityczno-ferrytyczne (duplex).